Nelson — Sturgeon herbevestigd, airlines hebben verloren

Het Nelson-arrest (EHJ Gevoegde zaken C-581/10 en C-629/10, 23 oktober 2012) was de poging van airlines om Sturgeon te kantelen — en ze verloren.

De achtergrond. Na het Sturgeon-arrest (2009) protesteerden Europese carriers fel: zij vonden dat het EHJ zijn boekje te buiten was gegaan door Art. 6 en Art. 7 EU 261 zo te lezen dat 3 uur vertraging = compensatie. Lufthansa, IATA en anderen schakelden de Duitse en Britse rechters in voor nieuwe prejudiciële vragen — in essentie: doe Sturgeon over.

Wat besliste het EHJ? Het Hof weigerde Sturgeon te herzien. Het herhaalde alle kernpunten:

• 3 uur of meer aankomstvertraging op de eindbestemming = recht op compensatie conform Art. 7;
• De compensatieplicht is verenigbaar met het Verdrag van Montréal (airlines hadden betoogd dat Sturgeon de Montréal-limieten ondermijnt);
• De compensatie is conform het rechtszekerheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel (airlines hadden voor disproportionaliteit aangevoerd).

Praktische gevolgen. Na Nelson was er geen serieus juridisch verweer meer tegen Sturgeon — de regel is definitief. Bij claims onder EU 261 hoef je niet Nelson te citeren (Sturgeon volstaat), maar als de carrier "Sturgeon is verouderd" probeert, citeer dan ook Nelson erbij. Onze EU 261-brief noemt beide.