EU 261/2004 — de verordening die airlines moet laten betalen

EU 261/2004 — voluit Verordening (EG) nr. 261/2004 — geeft luchtreizigers wettelijke rechten op compensatie en bijstand wanneer hun vlucht geannuleerd, vertraagd of overboekt is. De verordening is van kracht sinds 17 februari 2005 en geldt rechtstreeks in alle EU-lidstaten — geen aparte Nederlandse wet nodig.

Wanneer geldt het? Bij elke vlucht die vertrekt vanaf een EU-luchthaven (ongeacht de luchtvaartmaatschappij), én bij elke vlucht die aankomt in de EU als de vlucht wordt uitgevoerd door een EU-luchtvaartmaatschappij. Voorbeeld: KLM van Amsterdam → New York valt eronder; United van New York → Amsterdam niet.

De drie hoofdrechten: (1) Compensatie conform Art. 7: €250 bij vluchten tot 1500 km, €400 bij 1500-3500 km of intra-EU vluchten boven 1500 km, €600 bij vluchten boven 3500 km buiten de EU. (2) Terugbetaling of vervangend vervoer (Art. 8). (3) Verzorging tijdens het wachten (Art. 9) — maaltijden, telefoongesprekken, en bij nachtelijke vertragingen een hotel.

De drie hoofdtriggers: annulering (gemeld < 14 dagen voor vertrek zonder geschikt alternatief), aankomstvertraging van 3 uur of meer op de eindbestemming (per Sturgeon-arrest C-402/07), en instapweigering (overboeking, Art. 4).

De grootste valkuil: "buitengewone omstandigheden" (Art. 5 lid 3). Airlines roepen die graag in om uit compensatie te ontkomen. Maar het Wallentin-Hermann-arrest (EHJ C-549/07) bepaalt dat technische storingen, personeelsproblemen en operationele beslissingen NIET als buitengewone omstandigheden tellen. Onweer, terroristische dreigingen en plotselinge medische noodgevallen tellen wél.