Codeshare-vlucht — twee carriers, één boeking, wie aansprakelijk?

Een codeshare-vlucht is een commerciële afspraak waarbij twee (of meer) luchtvaartmaatschappijen dezelfde vlucht onder verschillende vluchtcodes verkopen. Eén toestel, één vertrektijd, twee of meer vluchtnummers. Voor de passagier is dit vaak onzichtbaar tot er een probleem optreedt.

De twee rollen:

• Marketing-carrier — degene aan wie je het ticket koopt. Op je boekingsbevestiging staat hun naam en hun vluchtcode (bv. KL1234).
• Uitvoerende carrier — degene die het toestel feitelijk laat vliegen. Hun vluchtcode staat ook op je boarding pass (bv. "Operated by Delta Air Lines, flight DL456").

Praktische voorbeelden:

• KLM/Air France/Delta — SkyTeam-alliantie. Een ticket gekocht bij KLM kan worden uitgevoerd door Delta (transatlantisch) of Air France.
• Lufthansa/United/Air Canada — Star Alliance. Vergelijkbare codeshare-praktijk.
• British Airways/American Airlines/Iberia/Finnair — Oneworld.
• Plus niet-alliance codeshares: KLM met Garuda, KLM met Saudia, etc.

Bij EU 261-claim — alleen uitvoerende carrier aansprakelijk. Het Van der Lans-arrest (EHJ C-257/14) bepaalt dat compensatie onder EU 261 uitsluitend door de uitvoerende carrier wordt gedragen, ongeacht waar je het ticket hebt gekocht. Het flightright-arrest (C-274/16) verbreedt dit: ook bij meerdere codeshare-niveau's blijft de feitelijk uitvoerende carrier de enige aansprakelijke.

Praktische tip. Check je boarding pass voor "Operated by [naam]". Dat is de carrier waar je je EU 261-claim aan richt. Stuur de marketing-carrier op cc — maar adresseer formeel de operator. Onze codeshare-bounce brief doet dit standaard.

Wat als ik twee aparte tickets had? Dat is GEEN codeshare. Twee aparte bookings (twee PNR's) zonder onderling verband: dan ben jij verantwoordelijk voor de aansluiting en kan je niet onder EU 261 claimen als de eerste carrier vertraagd was.